دانلود مقاله6e

توضیحات محصول

تعداد صفحات انگلیسی: 16صفحه pdf

تعداد صفحات فارسی: 34صفحه word با فونت B Nazanin 14 تعداد 11978کلمه

مذاکره هوشمند فرهنگی: تاثیر هوش فرهنگی (CQ) بر توالی مذاکرات و نتایج

چکیده

اگرچه دانشمندان و پزشکان بارها و بارها در مورد اهمیت مذاکره موثر در سراسر فرهنگ ها تبلیغ کرده اند اما بگونه ای متناقض، تحقیقات اندکی در مورد پیش بینی موثر بودن مذاکره بین فرهنگی انجام شده است. در این تحقیق ما به بررسی اثر هوش فرهنگی (CQ) بر فرآیندهای مذاکره ی فرهنگی و نتایج آن پرداخته و آن را برای دیگر انواع هوش (توانایی شناختی و هوش عاطفی)، شخصیت (باز بودن و برونگرایی)، و تجربه بین المللی کنترل می نماییم. رونوشت مذاکرات آسیای شرقی و امریکایی 124 برای توالی رفتارهای اطلاعاتی یکپارچه و رفتارهای مدیریت ارتباط مشترک کدگذاری شده است. CQ یک هفته قبل به برآورد مذاکرات پیش بینی شده جهت گسترش رفتارهای اطلاعاتی یکپارچه متوالی مذاکره کنندگان پرداخته است که به نوبه ی خود سود مشترک و ورای آن، دیگر تفاوت های فردی را بررسی کرده است. تحلیل های اضافی نشان می دهد که سطح توالی یکپارچه بیشتر یک تابع از مذاکره ی درجه پایین تر بوده است تا مذاکره ی درجه بالاتر در بخش دوتایی. دیگر مشخصه های تفاوت فردی به فرآیندهای مذاکره موثر مربوط نیست و مفاهیم نظری و عملی مورد بحث قرار می گیرد.

The culturally intelligent negotiator: The impact of cultural intelligence (CQ) on negotiation sequences and outcomes

abstract
Although scholars and practitioners have repeatedly touted the importance of negotiating effectively
across cultures, paradoxically, little research has addressed what predicts intercultural negotiation effectiveness. In this research, we examined the impact of cultural intelligence (CQ) on intercultural negotiation processes and outcomes, controlling for other types of intelligence (cognitive ability and emotional intelligence), personality (openness and extraversion), and international experience. Transcripts of 124 American and East Asian negotiators were coded for sequences of integrative information behaviors and cooperative relationship management behaviors. CQ measured a week prior to negotiations predicted the extent to which negotiators sequenced integrative information behaviors, which in turn predicted joint profit, over and beyond other individual differences. Additional analyses revealed that the level of integrative sequencing was more a function of the lower-scoring than the higher-scoring negotiator within the dyad. Other individual difference characteristics were not related to effective intercultural negotiation processes. Theoretical and practical implications are discussed.

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

دانلود مقاله انگلیسی